Procjena CIA-e: Otpor ne može biti uništen
Procjena CIA-e: Otpor ne može biti uništen
Plan judeo-američkog rata s Iranom je bio ima munjevitu putanju, da bude vođen isključivo iz zraka i da potraje svega nekoliko dana. Umjesto toga, Vašington i njegov cionistički proksi neproračunatom pogreškom upali su u ozbiljan sukob na više frontova, sukob koji bi mogao dovesti u pitanje samu egizstenciju Imperije. Srednišnji fokus prvog bombardovanja američkih zračnih snaga bio je atentat na Vrhovnog vođu Alija Hameneija, 28. februara. Iako su Zapadni mediji su taj zločin prvobitno proslavljali kao “atentat stoljeća”, ispostavilo se da je ishod tog čina katastrofa za njegove počinitelje.
Islamska Republika nije niti najmanje odvraćena od neprekidnog razbijanja civilnih centara cionističkog entiteta, njegove vojne i obavještajne infrastrukture te američkih baza. Velike mase su ispunile ulice Teherana u osvetničkom oplakivanju. Njihova pravična ljutnja proširila se i diljem arapskog i islamskog svijeta. Od tada, gnjevni šiiti su se nasilno sukobili sa snagama sigurnosti u više pakistanskih gradova. Bahrein se klati na ivici sveopće revolucije. Sada je Mudžteba Hamenei, sin ubijenog Vrhovnog vođe, preuzeo njegovo mjesto.
Građani Irana svih etniciteta i vjeroispovijesti prkosili su američko-izraelskim napadima u proslavi njegovog izbora. On važi za „tvrdo-linijaša“ koji ima uz čvrste veze sa Revolucionarnom Gardom i očekuje se da će novi Lider imati manje pomirljiv i strpljiv pristup od svog oca.
Američki predsjednik Donald Trump je izjavio da “nije sretan” što je Mudžteba Hamenei preuzeo poziciju, a također su i izraelski funkcioneri uznemireni razvojem situacije. U svakom slučaju, to je bio neizbiježan ishod atentata na prethodnog Vrhovnog vođu. Nije bilo razloga vjerovati da bi taj čin izazvao kolaps Islamske Republike, ili da će to vojno podčiniti Teheran. Priziva očigledno pitanje: zašto su uopće Vašingron i Tel Aviv dobrovoljno pomogli da upravljanje preuzme vođa koji je posvećeniji nego ikada protjerivanju Imperije sa prostora Zapadne Azije.
Isto tako, Hizbullahova izvanredna paljba po cionističkom entitetu nakon Hameneijevog atentata treba razbiti i primisao toga – kako su držali izraelski politički i vojni poglavari – da je grupa “uništena” izraelskom kriminalnom invazijom iz oktobra 2024. Tadašnjoj invaziji je prethodila operacija istovremenog detoniranja hiljada pejdžera viših operativaca Hizbullaha, koje je prije kupovine Mossad napunio eksplozivima, a što je rezultiralo ubistvom i ranjavanjem mnogih. Sedmicu i pol poslije, generalni sekretar grupe Sejjid Hasan Nasrullah je smrtno ranjen u cionističkom zračnom napadu.
Evidentno, Otpor ne može biti slomljen atentatom visokorangiranih. Štaviše, takvi potezi aktivno ojačaju članove grupa. Ova nezgodna realnost je bila dobro poznata CIA-i barem od 2009 godine. U julu te godine, Agencija (CIA) je napisala procjenu, najvišeg stepena tajnosti, u kojoj su izložene prednosti i nedostaci likvidacija “meta visoke vrijednosti” (HVT). Procjena je pripremljena prije Obaminog šefa CIA-e Leona Panette i promjene politike “protuterorsitičkih” operacija od hvatanja i mučenja visokorangiranih osumnjičenih, ka njihovoj direktnoj egzekuciji.
Istraživanje je zaključilo da HVT operacije “mogu igrati korisnu ulogu kada su dio šire protugerilske strategije” te da im je svrha “pomoći stratezima i vojnim oficirima koji su uključeni u planiranje i provodbu” takvih udara. Međutim, procjena je navela i niz “potencijalno negativnih efekata” atentata na “mete visoke vrijednosti”. Izraelski atentati lidera Hamasa i Hizbullaha od prije su konkretno spomenuti kao primjeri kako te operacije mogu izazvati pogubne kontraefekte. Svjedočili smo da se CIA-ine zanemarena upozorenja odigravau u stvarnom vremenu od 28. februara.
Među najistaknutijim očekivanim kontraefektima HVT operacija je rizik da operacije visokog nivoa mogu povećati podršku “gerilskoj” grupi. To se dešava kada ubijanje mete “jača vezu oružane skupine sa populacijom, radikalizirajući preostale lidere gerilske grupe, kreirajući vakum u koji ulaze i radikalnije grupe, eskalirajući i deeskalirajući sukob na načine koji odgovaraju gerilama”. Također, takve operacije “srozavaju ‘pravila igre’ između vlada i gerila, te time pogoršavaju nivo nasilja u sukobu”:
„HVT napadi… Mogu povećati podršku gerilcima, naročito ako udari potvrđuju liderovu poruku i učenje, ako su pri tom ubijeni i neborci, ako meta budu i legitimni ili polulegitimni političari usklađeni sa gerilcima…. Sjedinjujuće i osovinsko pitanje grupe, koje ima duboke korijene među njenim konstituentima ili široj bazi podržavalaca, može umanjiti značaj gubitka lidera i omogućiti ustaljenu zamjenu regruta.“
CIA-ina procjena je zabilježila i nekoliko historijskih primjera navodnog uspjeha operacija atentata. Kada mete visoke vrijednosti imaju “zapaženu javnu pristutnost”, atentat u konkretnim slučajevima može razbiti ciljanu grupu. Međutim, to nije bio slučaj niti sa Hamasom niti sa Hizbullahom. Obje grupe “iznose državničke funkcije, poput pružanja zdravstvenih usluga”, tako da su višerangirani dobro poznati građanima Gaze i Libanona. Njihova “visokodisciplinovana priroda, mreže socijalnih službi i rezervoar cijenjenih lidera” znače da se lahko mogu “reorganizovati” nakon atentata.
Cionistički entitet je do sada bio uključen u “ciljana ubistva” protiv Hamasa, Hizbullaha i drugih grupa Otpora od sredine 1990-ih. Ali je njihova “decentralizovana struktura komandovanja, vođstvo rapoređeno po odjelima, dobro planiranje nasljeđivanja, te duboki korijeni u zajednicama” su ih učinile “jako otpornim na gubitke lidera”. Neometeni, izraelski „visokovrijednosni“ atentati su nastavili svojim tempom. Početkom 2000-tih, ubijen je osnivač Hamasa Šejh Jasin i lider grupe u Gazi Abdul Aziz Al-Rantisi. Međutim, ubistva su “ojačala solidarnost” među frakcijama Otpora „pojačavajući podršku za ‘tvrdolinijske’ militantne lidere”.
Cionistički entitet nije naučio jasnu lekciju ovog oblika svjesnog krvoprolića, ni od kako je počeo holokaust u Gazi. U Junu 2024, elitni žurnal Imperije Foregin Affairs je objavio izvještaj koji je nedvosmisleno istakao Hamas kao pobjednika. Izvještaj smjelo zaključuje da “izraelske propale strategije čine neprijatelja jačim”. Žurnal je također zabilježio kako “u skladu sa mjerilima koja su važna”, Hamas je značajno veći i značajniji nego u oktobru 2023. Izrael je stoga oteturao u ruševni rat iscrpljivanja sa “tvrdoglavim i smrtonosnim gerilskim snagama”.
Tokom trajanja genocida u Gazi, rastuća popularnost Hamasa među Palestincima je, ispostavilo se, značajno uvećalo njegovu “sposobnost regrutovanja… i privlačenja novih generacija boraca i operativaca”. To je otvorilo Hamasu mogućnost da pokrene “smrtonosne operacije” koje su IOF prethodno “očistile”. Foreign Affairs je optužio cionistički entitet da, na njihovu veliku štetu, nisu uspjeli shvatiti kako su “masakri i devastacija koji su izvršili nad Gazom samo učinile neprijatelja jačim”.
No, nije samo Hamas aktiviran genocidom u Gazi. Izraelski “pokolji i devastacije” su naširoko proširile redove i odlučnost cijelog Otpora, dok su njeni članovi osvojili srca i misli globalno u neviđenim brojkama. „Izrael“ i njegov anglo-američki lutkar nemaju mnogo dobrih opcija pred sobom, u kriminalnom ratu koji su sami izabrali, suočeni sus a neustrašivim protivnikom koji je posvećen punoj pobjedi – protivnika kojeg još nikada nisu sreli.
Pogubni ishodi judeoameričkog konflikta sa Iranom su bili obilno opisani u izvještaju iz Juna 2025. godine od Instituta za izučavanje nacionalne sigurnosti, sa sjedištem u „Izraelu“. Između ostalih stvari, upozoreno je da se ne čini atentat na Alija Hameneija, jer Islamska Republika ne bi “imala mnogo teškoća da izabere nasljednika, koji bi se mogao pokazati ekstremniji i još sposobniji”, dok bi se, s druge strane, iranska javnost ujedinila sa vlašću više nego ikada. Posljedice zanemarivanja ovog proročanskog prokletstva će odzvanjati Zapadnom Azijom stoljećima.
